คำยินดี

เป็นอีกคืนที่การนอนหลับเป็นเรื่องยากสำหรับผม

อาจเป็นเพราะผมกำลังข่มตาให้หลับ และข่มความคิดให้ลืม
เลยไม่มีส่วนใดผ่อนคลาย
สมองก็ยังดันทุรังจะคิดถึงให้ได้
ทั้งที่หัวใจกำลังร้องไห้จนไม่มีแรงจะยืน

............

เมื่อคืนก่อนผมหลับลงได้เพราะความคิดถึงที่คิดเอาเองว่าส่งไปถึง

หากวันใดที่ผมสามารถคิดถึงใครอีกคนได้ โดยที่น้ำตาไม่ไหล

วันนั้นผมคงมองเห็นอะไรๆได้ชัดเจนขึ้น

........................

เพื่อน : อ้าวแกเลิกกับคนนั้นแล้วหรอวะ ?

เรา:  :  อืม...

เพื่อน  :  แล้วใครทิ้งใคร “แก” หรือ “เขา” ?

เรา  :  เปล่าหรอก "ความรัก” ต่างหากที่ทิ้งเราสองคน­ไป