ผมไม่เข้าใจว่าบางครั้งที่คุณดูเป็นห่วงผมเสียมากมาย
นั่นเพียงเพราะคุณเห็นใจหรือคุณรักผม
เพราะเวลาที่ผมลองเดินกลับเข้าไปหา
คุณก็ยังผลักผมออกมาและเดินถอยหนี
บางครั้งคุณขอให้ผมช่วยเป็นกำลังใจ
แต่พอผมยื่นให้คุณกลับแบ่งรับมันแค่ครึ่ง
บางครั้งที่ผมพยายามซ่อนมันเอาไว้
คุณกลับหามันเจอทุกที
และหยิบไปโดยที่ผมยังไม่ทันเอ่ยอะไร
และบางครั้งที่ผมเต็มใจยัดใส่มือให้
คุณกลับวางมันลง
แล้วนี่ตกลงคุณจะเอายังไง
-*-
...........
น้องคนหนึ่งบอกผมว่ามันคงเหมือนกับการที่เด็กที่อยากได้ของเล่นมั้ง
พอรู้สึกชอบอกชอบใจ
ก็แอบหยิบไป แต่พอไม่แน่ใจว่าเจ้าของจะหวงหรือเปล่าก็เอามาคืน
เออ
เด็กดีอย่างนี้ก็มีด้วยแฮะ
O_o
...........
เด็กน้อยเอ๋ย
หนูจะรู้ไหมว่าที่ผ่านมามันถูกหยิบฉวยไปเล่นโดยไม่ขออนุญาตก็หลายครั้ง
ถูกยัดเยียดใส่มือโดยคนรับไม่เห็นค่าก็หลายหน
และหลายทีที่ถูกทำหล่นโดยไม่รู้ว่าตั้งใจหรือเปล่า
มันผ่านการใช้งานอย่างไม่เห็นค่าและไม่มีเวลาทะนุถนอมมาพักหนึ่งแล้วนะ
สภาพร่อแร่เต็มที
นี่ยังโชคดีที่รอดพ้นรถเทศบาลมาได้
ถ้ามันยับเยินขนาดนั้นแล้วยังมีใครสักคนต้องการ
ต่อให้ดูไม่มีราคา
แต่ก็คงจะดูมีคุณค่าขึ้นมาบ้าง
แต่เดี๋ยวนะ
หนูแน่ใจแล้วหรือว่าหนูอยากได้จริงๆ
พี่ว่าอย่าเพิ่งด่วนคิดหรือด่วนตัดสินใจอะไรเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้น
ลองให้เวลาได้ทำหน้าที่ของมันดูก่อนไหม
ถ้ามีคนเห็นความสำคัญมันขนาดนั้นได้
พี่เต็มใจยกให้โดยไม่คิดเงินครับ
พี่เต็มใจยกให้โดยไม่คิดเงินครับ
^^
..................
เพราะคนส่วนใหญ่มักจะเห็นคุณค่าของสิ่งใดเมื่อได้สูญเสียมันไปแล้ว
ผมแค่อยากตามหาคนส่วนน้อยที่เหลือให้เจอ...แค่นั้นเอง

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น