เคยไหมครับที่พูดอะไรเล่นๆ ออกไป
แล้วต้องกลับมาขีดเส้นใต้เอาทีหลัง
บางประโยคที่พูดโดยไม่ตั้งใจ
แต่กลับต้องมาพิจารณาความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นใหม่อีกหลายรอบ
มันคล้ายกับการเก็งข้อสอบไม่ถูกที่
ตรงที่ตั้งใจอ่านเสียดิบดีกลับเป็นคำตอบที่ผิด
แต่ตรงที่ไม่ได้คิดกลับเป็นคำตอบที่ใช่
จนสุดท้ายต้องกลับมาขีดเส้นใต้แล้วเน้นคำให้จำจนลืมไม่ลง
...เฮ้อ...ผมนี่ช่างอินโนเซ็นท์ เอ้ย! โนเซ็นส์ อะไรปานนั้น
................
คุณว่าบางทีในเรื่องของความสัมพันธ์
มันควรมีคำว่าพูดเล่นไหม?
ผมว่าพูดเล่นน่าจะพอได้
แต่ไม่ควรล้อเล่นกับความรู้สึกใครน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ดี
คุณว่าเรื่องของความรู้สึกมีผลต่อจิตใต้สำนึกที่เราใช้ดำเนินชีวิตไหม?
ผมว่าอาจใช่ เพราะคนที่ทำให้เรายิ้มได้
และคนที่ทำให้เราร้องไห้ อาจเป็นคนๆ เดียวกัน
.....................
ช่วงนี้ชีวิตผมยิ้มได้มากขึ้นแล้วนะ
คุณไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกังวลอะไร
คราวนี้ผมพูดจริงนะครับ ไม่ได้ล้อเล่น
และผมสัญญาว่าจะยิ้มอย่างนี้ให้ได้ทุกวัน
คุณก็เช่นกัน อย่าร้องไห้เลยนะ
คงเพราะเวลาที่คุณร้องไห้
น้ำตาเหล่านั้นบอกผมไม่ได้ว่าคุณกำลังเสียใจหรือกำลังยินดี
เซ้นส์เดียวที่ผมมีอยู่ตอนนี้ คือผมแค่ไม่อยากเห็นคุณเสียใจอีกแล้ว
ถ้าอย่างนั้นผมควรจะทำยังไงต่อดีล่ะ???
ก็บอกแล้วไงว่าผมน่ะ...โนเซ้นส์!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น