ฝนตกตั้งแต่เมื่อคืน และยังคงหยัดยืนตกอย่างไม่ยอมซามาจนถึงเช้า
ไม่ต้องร่วมแสดงความเสียใจกับผมขนาดนั้นก็ได้เดี๋ยวคนมากมายเขาจะเดือดร้อน
ถ้าเกิด “เอาไม่อยู่” ขึ้นมา
ไม่รู้ว่าฟ้าจะร้องเผื่อผมหรือผมจะร้องสมทบฟ้า
อากาศวันนี้กับผมเลยไม่รู้เหมือนกันว่าใครเหงากว่ากัน
การที่ต้องอยู่กับความรู้สึกเดิมๆ โดยที่ความสัมพันธ์ไม่เหมือนเดิม
มันเคว้งจนแทบ “เอาไม่อยู่” เหมือนกัน
สมองมึนๆ เหมือนโดนไม้หน้าสามแถวๆ ทัดดอกไม้
(ไม่แน่ใจว่าอาจจะเป็นทัดดอกปีบ)
ในขณะที่หัวใจเหมือนถูกบีบจนอึดอัดในช่องอก
อาจเป็นเพราะหัวใจผมไม่ได้ยืดหยุ่นมากพอที่จะรับความเจ็บปวดได้หลายครั้ง
แม้มันจะมีคุณสมบัติ Elasticity ก็ตาม
แต่ในนิยามก็ไม่ได้บอกนี่นาว่ามันจะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ในการฟื้นตัว
และก็ไม่ได้รับรองอีกเช่นกันว่าหากโดนกระทำซ้ำๆ ถี่ๆ แล้วมันจะไม่สูญเสียคุณสมบัติข้อนี้ไปโดยปริยาย
การสูญเสียคุณสมบัติข้อนี้ไปทำให้หัวใจไม่ต่างจากกล้ามเนื้ออื่นๆ
ที่เวลาเหนื่อยมากๆ แล้วต้องการพักให้หายเหนื่อย
.................................
จากการประเมินสัญญาณชีพตัวเองคร่าวๆ ยังปกติ
แต่จากการประเมินวิญญาณชีพชักไม่มั่นใจว่ามันอยู่ครบ
ยิ่งต้องยิ้มต่อหน้าคนอื่นเท่าไหร่ ข้างในยิ่งเหงาหนักเท่านั้น
..........................
ฝนตกหนักอย่างนี้ระวังอย่าโดนฝนนะ เดี๋ยวจะไม่สบาย
รักษาสุขภาพด้วย
...
..
.
คิดถึงคุณเสมอ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น