มีคนถามว่าเจ็บปวดกับความรักถึงขั้นเกลียดมันหรือยัง ??
ฟังแล้วไม่เข้าใจครับ
คำสองคำที่ความหมายอยู่ปลายคนละขั้วมันจะเคลื่อนสลับกันเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร
ความรู้สึกผมไม่ใช่ไม้คานกระดานหกนะ
จริงอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ทุกวินาที
ชีวิตพลิกผันเป็นเรื่องที่เคยเห็นเคยมีอยู่บ่อยครั้ง
แต่ผมว่าก่อนจะถึงจุดพลิกผัน
มันน่าจะต้องเคลื่อนตัวผ่านจุดศูนย์ถ่วงเสียก่อน
...ซึ่งน่าจะใช้เวลาระดับหนึ่ง...
...ซึ่งน่าจะใช้เวลาระดับหนึ่ง...
ถ้าเราจะรักใครได้สักคนมันก็น่าจะต้องค่อยๆ
ไต่ระดับจนถึงจุดยอมรับว่ารัก
ดังนั้นถ้าจะเกลียดใครสักคนมันก็น่าจะค่อยๆ
ตกระดับจนถึงจุดพลิกกลับว่าเกลียด
เว้นเสียแต่ว่าขาลงมันจะเป็นแนวดิ่ง…เง้อตกเหว
.........
ตอนแรกๆ
ที่คบกันอยากได้ยินทุกวันว่าเธอรักฉันเพราะอะไร
แม้ตอนนั้นคำตอบที่ได้คือ
“ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่ารัก”
ตรงดีจัง
แต่ฟังแล้วร้อนวูบ ชาทั้งหน้า ยิ้มแก้มแทบแตก
แต่มาวันนี้ วันที่ยังบอกกันได้ว่ารักและเป็นห่วงเหมือนเดิม
ที่เพิ่มเติมคือระยะห่างของความรู้สึก
ซึ่งน่าจะเดินมาถึงจุดศูนย์ถ่วงเตรียมพร้อมสำหรับการพลิกแล้ว
ที่เพิ่มเติมคือระยะห่างของความรู้สึก
ซึ่งน่าจะเดินมาถึงจุดศูนย์ถ่วงเตรียมพร้อมสำหรับการพลิกแล้ว
วันที่ยังรักกันความเหมือนเดิมหมายถึงเสมอต้นเสมอปลาย
วันที่หมดใจความเหมือนเดิมก็ไม่ต่างอะไรกับความซ้ำซาก
จำเจ
ก่อนจะไปอยากให้ตอบคำเดียวสั้นๆ
เธอไม่รักฉันเพราะอะไร
ตอนนี้คำตอบที่ได้คือ
“ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าไม่รัก”
ตรงดีจัง
แต่ฟังแล้วร้อนวูบ ชาทั้งหน้า ต่อมน้ำตาแทบแตก
......
ถ้าความรู้สึกเป็นกระดานหกจริงๆ
การเดินจากขั้วของความรักย้อนกลับไปสู่ความเกลียด
ตอนที่ถึงจุดหมุนตรงกลางก่อนพลิกกลับ
ผมจะพยายามรักษาระดับให้สมดุลแล้วกระโดดลงมาเสีย
อย่างน้อยที่สุด
ความทรงจำที่ผมมีต่อคุณจะยังคงงดงามอยู่ในที่ของมันเสมอ
แม้มันจะเติบโตต่อไปไม่ได้
แต่รากที่หยั่งไว้ก็ลึกพอดู
...เช่นนั้นแล้วไซร้ผมจึงไม่มีวันเกลียดคุณได้เลย….
งานหนักมากมาย
รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
^^
เกลียด
แก่ เจ็บ แต่ไม่ตาย – อย่าเกลียดใครเพราะมันง่ายต่อการทำให้เราแก่และเจ็บ
-
ดีเจพี่อ้อย -

ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น