วันพฤหัสบดีที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2555

เกลียด


มีคนถามว่าเจ็บปวดกับความรักถึงขั้นเกลียดมันหรือยัง ??

ฟังแล้วไม่เข้าใจครับ 
คำสองคำที่ความหมายอยู่ปลายคนละขั้วมันจะเคลื่อนสลับกันเร็วขนาดนั้นได้อย่างไร 
ความรู้สึกผมไม่ใช่ไม้คานกระดานหกนะ

จริงอยู่ที่การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้ทุกวินาที ชีวิตพลิกผันเป็นเรื่องที่เคยเห็นเคยมีอยู่บ่อยครั้ง
แต่ผมว่าก่อนจะถึงจุดพลิกผัน มันน่าจะต้องเคลื่อนตัวผ่านจุดศูนย์ถ่วงเสียก่อน
...ซึ่งน่าจะใช้เวลาระดับหนึ่ง...

ถ้าเราจะรักใครได้สักคนมันก็น่าจะต้องค่อยๆ ไต่ระดับจนถึงจุดยอมรับว่ารัก
ดังนั้นถ้าจะเกลียดใครสักคนมันก็น่าจะค่อยๆ ตกระดับจนถึงจุดพลิกกลับว่าเกลียด
เว้นเสียแต่ว่าขาลงมันจะเป็นแนวดิ่งเง้อตกเหว
.........

ตอนแรกๆ ที่คบกันอยากได้ยินทุกวันว่าเธอรักฉันเพราะอะไร
แม้ตอนนั้นคำตอบที่ได้คือ “ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่ารัก”
ตรงดีจัง แต่ฟังแล้วร้อนวูบ ชาทั้งหน้า ยิ้มแก้มแทบแตก
แต่มาวันนี้ วันที่ยังบอกกันได้ว่ารักและเป็นห่วงเหมือนเดิม 
ที่เพิ่มเติมคือระยะห่างของความรู้สึก
ซึ่งน่าจะเดินมาถึงจุดศูนย์ถ่วงเตรียมพร้อมสำหรับการพลิกแล้ว

วันที่ยังรักกันความเหมือนเดิมหมายถึงเสมอต้นเสมอปลาย
วันที่หมดใจความเหมือนเดิมก็ไม่ต่างอะไรกับความซ้ำซาก จำเจ
ก่อนจะไปอยากให้ตอบคำเดียวสั้นๆ เธอไม่รักฉันเพราะอะไร
ตอนนี้คำตอบที่ได้คือ “ไม่รู้เหมือนกัน รู้แต่ว่าไม่รัก”
ตรงดีจัง แต่ฟังแล้วร้อนวูบ ชาทั้งหน้า ต่อมน้ำตาแทบแตก
......

ถ้าความรู้สึกเป็นกระดานหกจริงๆ การเดินจากขั้วของความรักย้อนกลับไปสู่ความเกลียด 
ตอนที่ถึงจุดหมุนตรงกลางก่อนพลิกกลับ ผมจะพยายามรักษาระดับให้สมดุลแล้วกระโดดลงมาเสีย
อย่างน้อยที่สุด ความทรงจำที่ผมมีต่อคุณจะยังคงงดงามอยู่ในที่ของมันเสมอ 
แม้มันจะเติบโตต่อไปไม่ได้ แต่รากที่หยั่งไว้ก็ลึกพอดู

...เช่นนั้นแล้วไซร้ผมจึงไม่มีวันเกลียดคุณได้เลย….

งานหนักมากมาย รักษาสุขภาพด้วยนะครับ

^^

เกลียด แก่ เจ็บ แต่ไม่ตาย – อย่าเกลียดใครเพราะมันง่ายต่อการทำให้เราแก่และเจ็บ
- ดีเจพี่อ้อย -

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น