วันพฤหัสบดีที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2555

คิดถึง



นิ้วกลมเคยเขียนไว้ว่า...

"ความทรมานของการคิดถึง คือการที่ไม่รู้ว่าอีกคนหนึ่งคิดถึงเราหรือเปล่า"

ไททัน คุณช่วยแบกรับความคิดถึงของผมไว้ที เพราะดูแล้วคุณดวงใหญ่ที่สุด ในพื้นที่ของเธอ ขนาดของคุณเป็นที่สองรองแค่คัลลิสโตของผมเท่านั้น เส้นผ่าศูนย์กลางตั้ง 5150 กิโลเมตร เอาเข้าสูตรแล้วคงจะพอแบกรับปริมาตรความคิดถึงที่ผมมีได้สักครึ่ง อ้อ แล้วช่วยส่งต่อไปเป็นทอดๆ อย่าให้หล่นหาย แทรกผ่าน เธทิส ไดโอเน รีอา เอนเซลาดุล อ้อตอนที่ผ่านตรงนี้ช่วยแวะเอาความคิดถึงที่มีไปแช่แข็งและอัดให้มันเล็กลงด้วย ตอนที่ไปถึงแพนจะได้มีพื้นที่จุได้  ระวังฟีบีที่วิ่งสวนวงโคจรมาจะชนเอาด้วย เห็นหลุมบนมิมาสเป็นตัวอย่างไหม ผมไม่อยากให้มีสิ่งใดหล่นหายไปตามทาง ส่งให้ถึงแพนล่ะ เพราะเค้าอยู่ใกล้เธอที่สุด ไม่ต้องส่งให้ถึงเธอก็ได้ ผมแค่อยากให้ความคิดถึงของผมไปกระจายอยู่รอบๆ ตัวเธอเท่านั้น เพราะถ้าเธอยังเชื่อมั่นในผม เธอจะรับรู้ถึงมันได้เอง

ความคิดถึงทำให้เรายังหายใจ
และความคิดถึงที่ไม่ถึงทำให้ระบบหายใจติดขัด

เฮ้อ...ตอนนี้ผมต้องการวิกซ์ วาโปรับ






ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น