จากกุมภาถึงธันวา....
สิบเอ็ดเดือนกว่าแล้วที่ผมไม่ได้เข้ามาย่างกรายในพื้นที่ความคิดนี้
กว่าจะควานหา Password จากจักรวาลความคิดได้
ผมเกือบจะนึกไปว่าผมได้ใช้ตัวอักษรอื่นใดนอกเหนือที่อยู่บนแป้นพิมพ์หรือเปล่า
...................
ช่วงก่อนหน้าและเกินเส้นเวลามาในบางส่วนของช่วงนี้
ผมมีเรื่องราวให้ขบให้คิดเสียจนเครียด
หลายเรื่องกว่าจะขบแตกก็เล่นเอาฟันบิ่นเลยทีเดียว
ส่วนบางเรื่องที่ยังขบไม่แตกผมชักอยากจะกลืนมันลงคอไปเสียทั้งก้อน
ถ้าไม่กลัวว่ามันจะติดคอผมตาย
หรือไม่สามารถย่อยสลายได้จนพาลให้ท้องอืด ท้องเฟ้อ และเรอเปรี้ยว
อันนี้ก็ไม่ไหวครับ...ทรมาน
เลยได้แต่อมมันเอาไว้ รอให้ได้จังหวะดีๆ
พอมันเริ่มอ่อนตัวได้ที่ผมค่อยขบเสียทีเดียว
จะได้รู้กันไปว่าปัญหาที่ใช้สติปัญญาและเวลาในการรอคอยขบแตกเสมอ อิอิ
..ที่นี่ยังเป็นที่ผ่อนคลายสำหรับผมเหมือนเดิม
เวลาที่เห็นตัวหนังสือมีชีวิตและความคิดมีโอกาสได้ออกมายืดเส้นยืดสาย
ลิงทั้งหลายที่ก่อจลาจลในสมองของผมมาตลอด 11 เดือนจึงเคลื่อนไหวช้าลง
และผมก็เห็นความงดงามของการเคลื่อนไหวช้าๆมากขึ้น
ขอบคุณนะครับดาวเสาร์ที่รัก
ที่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเวิ้งสุริยะที่มืดมิด
คุณก็ยังหมุนอยู่ข้างๆ และเป็นแสงสว่างให้ผมเสมอ
ผมว่าคุณคงไม่ได้เป็นแค่ดาวเคราะห์แล้วล่ะ
แต่คุณอาจจะเป็นดวงอาทิตย์ปลอมตัวมา!!
ที่นี่ตอนนี้ 12 องศา แต่แค่นึกถึงคุณผมก็อบอุ่นแล้วครับ
ฝันดีครับ
^^
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น