วันเสาร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

Pink Theory

ทฤษฎีสีชมพู



พรุ่งนี้วันวาเลนไทน์ครับ …

สำหรับคนรักที่อยู่ไกลไม่ว่าวันไหนๆ เราต่างมีหน้าที่รักษาความรักของเราให้อยู่ในที่ที่มันควรอยู่...ที่ที่มันควรอยู่ไม่ได้หมายความถึงว่ารักแล้วต้องอยู่ด้วยกัน หรือจะให้จริงกว่านั้นคือไม่รู้ว่าจะมีวันได้อยู่ด้วยกันไหม เพราะเราเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าความรักมันจะทนฟันฝ่าอุปสรรคอยู่กับเราไปตลอดหรือเปล่า คิดมากไปก็เปลืองไทลินอล ทำวันนี้ให้รักเป็นรักที่ดีที่สุดก็พอแล้ว..ว่าไหมครับ

เธอ เธอเป็นสีชมพู เธอมีโลกของเธออยู่ ที่ฉันไม่อาจล่วงรู้และไม่เคยเข้าไป
ส่วนฉันเป็นสีเทามีแต่ความเหงารอบๆกาย ไม่รู้เลยในความหมายอะไรมากกว่านี้
แต่เธอและฉันก็เดินเข้ามาชิดใกล้ มาทำให้ฉันแปรเปลี่ยนเป็นสีใหม่
เมื่อชีวิตของเราไหลปนกัน โลกของฉันก็ดูจะเปลี่ยนสีไป


เคยได้ยินบางคนบอกว่ารักแท้ไม่เคยมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้
หรืออาจจะมีแต่น้อยคนที่จะได้เห็นหรือได้เป็นเจ้าของ
รักแท้ไม่เหมือนรักจริงนะครับ เอ้า..ก็ที่รู้สึกอยู่กับคนนี้ตอนนี้น่ะรักจริงๆ
แต่จะแท้ไหม...อืม อันนี้ยังไม่มีหน่วยงานใดออกมาแสดงความรับผิดชอบหรือให้การตรวจสอบยืนยัน
แอบถาม เธอก็บอกว่ารักแท้น่าจะมี ก็รักแบบที่พ่อแม่รักเราไง
แล้วทำไมเราต้องแสวงหากันอีกละเนี่ย??
ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ก่อนเดินออกไปบอกรักใคร กอดรักแท้ที่มีอยู่เอาไว้แล้วบอกรักให้สาแก่ใจก่อนแล้วกัน

อะไรเป็นของเธอ ก็กลายเป็นอะไรของฉัน เมื่อเราต่างเทสีผสมละลายเข้าด้วยกัน
โลกของฉันและเธอก็สดใสกว้างใหญ่ขึ้นกว่าวันนั้น
เมื่อสีทั้งสองผสมกัน เมื่อนั้นมันก็จะเป็นสีของเรา


เพื่อนโทรมาปรึกษาว่าไม่รู้จะมอบอะไรให้คนสำคัญในวันแห่งความรัก
ผมให้มันถามตัวเองก่อนล้วงกระเป๋าจ่ายเงินว่าดอกไม้สีแดง หรือของต่างๆรูปหัวใจสีแดงที่จะซื้อให้ หรือแม้กระทั่งของ DIY ที่นั่งอดตาหลับขับตานอนทำให้คนรัก มันคือตัวแทนความรักใช่ไหม หากวันหนึ่งของนั้นเสื่อมสลายไป เราจะยังรักกัน หรือต่อให้วันหนึ่งเธอเลือกเดินในทางของเธอฉันเลือกเดินในทางของฉัน เวลาที่เห็นของสิ่งนั้นเราจะยังรับรู้ได้ถึงความรัก

เราผลัดกันเดินเข้าไป สู่โลกคนละใบ สุดท้ายก็ต่างไม่รู้ ว่าโลกของใครเป็นของใคร
เมื่อในวันนั้นเธอเข้ามาใกล้ๆ มาทำตัวฉันแปรเปลี่ยนเป็นสีใหม่
และเมื่อสีของเราไหลรวมกัน โลกของฉันก็ค่อยๆเปลี่ยนไปทั้งใบ


คนอื่นชอบเปรียบความรักเป็นสีแดง แต่ผมชอบทฤษฎีสีชมพู ไม่ได้หวานอะไรมากมายแต่ชอบในความหมายมากกว่าครับ ความรักเป็นเรื่องของคนสองคน การปรับตัวเข้าหากันเป็นเรื่องสำคัญ หากการใช้ชีวิตที่ผ่านมาของผมโลดโผนจนเป็นสีแดง ใครอีกคนคงเป็นสีขาวที่เข้ามาทำให้ความก้าวร้าวนั้นอ่อนลง หรือในช่วงที่ชีวิตว่างเปล่าจนเป็นสีขาว การได้รู้จักเธอก็ทำให้โลกเหงาๆกลายเป็นสีชมพูขึ้นมาได้เหมือนกัน

เมื่อเธอได้เข้ามา ฉันก็ได้เห็นอะไรที่มากกว่า
จากนี้และเรื่อยไป จากนี้ทั้งหัวใจ
ก็คงจะไม่มีอะไรเหมือนเดิมใช่ไหม


ย้อนกลับไปดูต้นฉบับของ St.Valentine ท่านเขียนไว้ว่า “รักคือการยินดีที่ได้เห็นบุคคลที่รักมีความสุข แม้ว่าตนเองจะทุกข์ หรือเจ็บปวดเพียงใดก็ตาม” แต่สำหรับผม สิ่งมหัศจรรย์ที่สุดในโลกคือความรัก แต่สิ่งที่มหัศจรรย์ยิ่งกว่าคือการที่คนสองคนได้อยู่เคียงข้างกันด้วยความรัก

อะไรเป็นของเธอ ก็กลายเป็นอะไรของฉัน เมื่อเราต่างเทสีผสมละลายเข้าด้วยกัน
ก็คงจะเป็นไปตามทฤษฏี ที่เขาบอกไว้ว่ามัน เมื่อสีทั้งสองผสมกันนั้น
ก็คงไม่มี อะไรที่จะเป็นเหมือนเดิมได้อย่างวันนั้น


สำหรับคนรักที่อยู่ไกล ไม่ว่าวันนี้ พรุ่งนี้ หรือวันไหนๆ ผมก็รักคุณ
สุขสันต์วันวาเลนไทน์ครับ^^




ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น