วันอาทิตย์ที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553




จำไม่ได้เหมือนกันว่าผมหลงใหลในวงแหวนดาวเสาร์ตั้งแต่เมื่อไหร่...

วงแหวนดาวเสาร์ เป็นสิ่งที่น่าพิศวงหลงใหลที่สุดอย่างหนึ่งในระบบสุริยะ มันทำให้ดาวเสาร์ดูสวยเด่นกว่าดาวเคราะห์ดวงอื่น

สาเหตุที่ทำให้วงแหวนอุบัติมีหลากหลาย แต่นักดาราศาสตร์ส่วนใหญ่เชื่อว่าวงแหวนเกิดจากดวงจันทร์ที่เคยเป็นบริวารของดาวเสาร์ได้แตกสลายลง เพราะถูกแรงดึงดูดแบบโน้มถ่วงของดาวเสาร์ทำลาย

ส่วนผมที่ไม่ได้เป็นนักอะไรกะเขายังรู้สึกว่าฟ้าสีเทาของผมถูกแรงดึงดูดแบบโน้มถ่วงของดาวเสาร์ทำลาย จนยิ้มอยู่ได้มาจนถึงตอนนี้


นั่นทำให้ผมที่อยู่บนดาวพฤหัสใกล้ๆ ยังอดฉงนสงสัยมิได้ว่าในวงแหวนของดาวเสาร์มีอะไร??
แต่ไม่ว่าวงแหวนนั้นจะเป็นแท่งของแข็งตันหรือภาพกั้นของช่องว่างระหว่างโลกส่วนตัวผมก็ยังรู้สึกว่าผมอยากเข้าไปค้นหา
อยากเข้าไปถามคุณว่าการมีวงแหวนจะทำให้รู้สึกว่าถูกพันธนาการไหมหรืออุ่นใจที่มีโลกส่วนตัวอยู่ในนั้น

-------------

อาจมีบางครั้งที่ผมเผลอปล่อยให้แรงดึงดูดของคุณดึงเข้าไปใกล้โดยที่คุณไม่ทันได้ตั้งตัวจนถูกเศษหินเศษทรายจากแหวนนั้นกระทบ
ผมรู้สึกว่าโดนคุณทำร้าย คุณรู้สึกว่าคุณโดนรุกล้ำ เราต่างสาดความไม่เข้าใจใส่จนเกือบหลุดจากวงโคจรของกันและกัน
ผมไม่ได้อยากเข้าไปเพื่อดึงคุณออกมายังระบบสุริยะที่เวิ้งว้าง
ผมแค่อยากหมุนรอบตัวเองอยู่รอบๆตัวคุณใกล้ๆอย่างนี้เหมือนที่เคยเป็นมา
เหมือนที่นักดาราศาสตร์กรีกที่ชื่อ Ptolemy ได้รายงานว่า
ในบางเวลาเขาเห็นดาวเสาร์โคจรนำหน้าดาวพฤหัสบดี แต่ในบางเวลาดาวดวงนี้ก็โคจรตามหลัง


ผมชอบที่จะมองดูคุณจากตรงนี้ ตรงที่ผมมองเห็นคุณได้เสมอ
ไม่ว่าจะนำหน้าหรือตามหลัง
ผมหลงใหลในคุณ ผมเคารพความเป็นส่วนตัวของคุณ
และผมรักในสิ่งที่คุณเป็นเสมอ

ณ ที่ตรงนี้

2 ความคิดเห็น:

  1. ดาวพฤหัสดวงโต...คุณจะรู้บ้างมั้ยว่า
    ฉันขอบคุณคุณเสมอ ที่รักฉันอย่างที่ฉันเป็น
    ดาวเสาร์ กับ ดาวพฤหัส...แม้เราจะไม่ได้ใกล้กันนัก...แต่เราก็ยังไม่ได้ห่างกันเกินไป
    แม้ว่าคุณจะแอบมองวงแหวนดาวเสาร์ของฉัน ...แต่คุณจะรู้มั้ย ฉันก็แอบหลงใหลดาวพฤหัสดวงนั้นเช่นกัน

    อาจเป็นเพราะดาวพฤหัสเป็นดาวดวงที่ใหญ่ที่สุดในระบบสุริยจักรวาลก็เป็นได้ ฉันจึงแอบเฝ้ามองคุณอยู่บ่อยๆและมองเห็นคุณอย่างแจ่มชัดในสายตาของฉันเสมอ

    ดาวพฤหัสเป็นดาวเคราะห์ที่มีดวงจันทร์เป็นบริวารมากที่สุดในระบบสุริยะ...คุณมีดวงจันทร์มาตกหลุมรักคุณถึง 62ดวง ว้าว มันช่างสมกับที่เป็นคุณเลยจริงๆ ว่ามั้ย เพราะใครๆก็พากันหลงรักคุณ ...เช่นเดียวกับฉัน

    และไม่ว่า Ptolemy จะรู้หรือไม่ก็ตาม ดาวเสาร์ดวงนี้จะอยู่เคียงข้างดวงพฤหัสดวงนั้นเสมอ...เช่นเดียวกันกับฉัน ที่อยู่ข้างๆคุณเสมอ

    ณ ที่ตรงนี้


    ......................................
    ดอกปีบ (ดูท่าดอกปีบอาจเป็นดาวเสาร์กลับชาติมาเกิดก็เป็นได้นะคะเนี่ย 555)

    ตอบลบ
  2. ดาวเสาร์ที่รัก...วันนี้คุณยังคงสวยเหมือนเดิม และคุณสวยที่สุดในสายตาผมเสมอ

    แม้เราจะมีองค์ประกอบคล้ายกัน แต่ผมปฏิเสธไม่ได้เลยว่าคุณมีแรงดึงดูดที่น่าสนใจกว่าผมเยอะ
    จนหลายครั้งผมรู้สึกว่าผมเกือบยินยอมพร้อมใจหลุดไปเป็นดาวบริวารในวงโคจรนั้นเสียเอง
    อดหวั่นไม่ได้ว่าหากใกล้กว่านี้ ผมจะแตกสลายจากการทำลายของแรงดึงดูดหรือเปล่า
    แต่หากเป็นอย่างนั้นมันคงไม่เป็นไร เพราะผมคงจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของวงแหวนคุณ
    เว้นเสียแต่การแตกสลายนั้นจะเหวี่ยงผมออกไปไกลจนสุดขอบจักรวาล ลับหายไปในอนธกาลของเวิ้งสุริยะ
    นั่นหมายถึงผมคงไม่มีวันได้ชื่นชมดาวเสาร์ของผมอีกแล้ว

    คุณว่าระยะห่างของเราแค่นี้พอดีไหม?
    ไม่ห่างเหินจนเกินไปและไม่อยู่ใกล้จนละเมิดความเป็นส่วนตัว
    บางครั้งที่มองคุณ เห็นดวงจันทร์รายรอบกว่า 30 ดวง
    แอบนึกและแอบหวงอยู่ในใจอย่างไร้เหตุผล
    ทำไมดาวเหล่านั้นถึงมีโอกาสแทรกตัวอยู่ในวงแหวนใกล้ๆ คุณ หมุนรอบตัวเองในพื้นที่ส่วนตัวของคุณ
    แล้วดาวพฤหัสดวงโตแต่ขี้ใจน้อยดวงนี้จะมีช่องพอที่จะเล็ดลอดเข้าไปหายใจอยู่ใกล้ๆได้ไหมนะ
    คิดดูอีกที ก็คุณช่างน่าสนใจเสียขนาดนี้ คงมีดาวอีกหลายดวงที่คิดไม่ต่างจากผม

    “So – you’ve been making love to me forty millions miles away – how tantalizing.”

    ผมไม่เคยรู้ตัวหรอกว่ามีดวงจันทร์มาตกหลุมรักผมได้มากมาย
    เพราะผมยังรู้สึกโดดเดี่ยวเวลาที่ผมต้องหมุนไปในมุมที่มองไม่เห็นคุณ
    เช่นนั้นผมถึงต้องหมุนรอบตัวเองด้วยอัตราเร็วสูงที่สุด เมื่อเทียบกับดาวเคราะห์ดวงอื่นในระบบสุริยะ
    เพื่อที่จะได้กลับมามองเห็นคุณอีกครั้งจากมุมของผม

    จดหมายตอบของคุณ ทำเอาผมใจเต้นตึกตักกระเทือนไกลไปถึงโลก
    การที่ได้รู้ว่าคุณแอบมองผมบ้างเหมือนกันผ่านวงแหวนของคุณ ผ่านดวงจันทร์ของคุณ ผ่านดวงจันทร์ของผม ผ่านระยะทางกว่า 648 ล้านกม. ทำเอาผมหน้าแดงจนดาวทั้งดวงกลายเป็นสีส้ม
    ขอบคุณที่รักผม ขอบคุณที่อดทนกับผม ทั้งที่ผมดวงโต๊โตแต่ขี้ใจน้อยจะตาย

    รู้ไหมครับ...
    ดาวเสาร์อาจใช้เวลานานถึง 29.4 ปี ในการโคจรรอบดวงอาทิตย์ครบหนึ่งรอบ
    ผมเองก็ใช้เวลาตั้ง 29 ปี ในการค้นพบว่าดวงอาทิตย์ของผมคือดาวเสาร์ดวงที่อยู่ใกล้ๆกันนี่เอง

    เพราะมีคุณมาหมุนอยู่ใกล้ๆ อนธกาลใดๆ จึงไม่ทำให้ผมรู้สึกโดดเดี่ยว...อีกแล้ว

    ณ ตรงนี้ ณ ที่ที่ผมมองคุณด้วยความรัก

    ตอบลบ