ยิ่งอาการห่างเกิดจากมีบุคคลที่สามเข้ามาพ่วง
ยิ่งทำให้ห่วงเผลอทำไม้เอกหล่นหาย
จริงไหมครับ
^^
.....
คนดี...คุณรู้ไหมว่าผมเองก็ไม่ค่อยจะชอบใจสักเท่าไหร่ในเวลาที่ต้องห่างไกลกันอย่างนี้
เมื่อเช้าที่ผมบอกว่าการขึ้นคลินิก WBB วันนี้ทำให้ผมต้องร้องแข่งกับเด็ก
แล้วมีข้อความเล็กๆ ถามกลับมาว่าผมร้องทำไม
อืม...ความรู้สึกมันไม่ต่างกับเด็กน้อยที่อยากเกาะแม่เอาไว้แน่นๆ
ตอนที่ต้องยื่นแขนให้พยาบาลฉีดวัคซีน
น้องคนหนึ่งเม้มปากแน่น กัดฟันกรอด ตอนที่ถลกแขนเสื้อขึ้น
บอกน้องว่าไม่เป็นไรนะ น้องตอบมาว่าไม่เป็นไรครับ ผมไหว
ทั้งๆที่ไม่ค่อยเต็มใจ แต่ก็อยากให้ตัวเองมีภูมิคุ้มกัน
ถามต่อว่าทำไม
น้องตอบว่าก็จะได้อยู่รักแม่ไปนานๆ
เล่นเอาผมร้องแทนน้องเลย
.........
บางครั้งเหตุผลของการทำอะไรสักอย่างที่รู้อยู่ว่าเสียงและไม่ค่อยชอบใจ
อาจไม่ใช่เพราะกล้าหาญ อาจไม่ใช่เพราะหวั่นไหว
แค่ต้องการตอบตัวเองให้ได้
ว่าเรายังเป็นคนดีของใครอีกคนหรือเปล่า
แค่นั้นเอง
..........
คืนนี้ขอให้ความคิดถึงของผมทำให้คุณหลับฝันดีนะครับ
ผมคิดถึงคุณ
